စက်မှုလုပ်ငန်း ၄.၀ ဟူသော အယူအဆသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် ယူဆောင်လာပေးသည့်တန်ဖိုးသည် မလုံလောက်သေးပါ။
စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး အရာဝတ္ထုများ၏ အင်တာနက်တွင် အခြေခံပြဿနာတစ်ခုရှိပြီး ဆိုလိုသည်မှာ စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး အရာဝတ္ထုများ၏ အင်တာနက်သည် “အင်တာနက် +” မဟုတ်တော့ပါ။
တစ်ချိန်က ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် တခြားဗိသုကာလက်ရာတစ်ခု။
စက်မှုလုပ်ငန်း ၄.၀ မှာ အဓိကဖြေရှင်းချက်က အကြီးစားထုတ်လုပ်မှုပြဿနာမဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးပြီးနောက် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာဖြစ်လို့ပါ။
ယနေ့ခေတ်လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်မှုဆီသို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာနေပြီး၊ စက်မှုလုပ်ငန်း ၄.၀ သည် သဘောတရားကို ရှင်းလင်းစေရန်မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်လာရန်ဖြစ်သည်။
ဥရောပစံနှုန်းများအရ၊ စက်မှုလုပ်ငန်း ၃.၀ ရှိ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသည် ပိရမစ်ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် စံသတ်မှတ်ခြင်းအတွက် ပြဿနာမရှိပါ။
ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်တွေအတွက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းကို စံသတ်မှတ်ပြီးနောက် အကြီးမားဆုံးပြဿနာက ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ထုတ်လုပ်မှုဟာ
ပြီးအောင်လုပ်နိုင်ပေမယ့် ဒီနေ့ခေတ်မှာ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိတဲ့ ထုတ်လုပ်မှုဟာ စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တစ်ခုပါပဲ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပိရမစ်ဖွဲ့စည်းပုံဟာ စက်မှုလုပ်ငန်းအတွက် မသင့်တော်တော့ပါဘူး။
ယနေ့ခေတ် ဖွဲ့စည်းပုံဟာ ပြားချပ်ချပ် ဖွဲ့စည်းပုံ ဖြစ်သင့်ပါတယ်။
ပိရမစ်ဖွဲ့စည်းပုံကို တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲလာသည့် လက်ရှိခေတ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ “အင်တာနက် +” ဟူသော စကားရပ်သည် မဟုတ်တော့ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်သောနှင့် စိတ်ကြိုက်လိုအပ်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း၊ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲထွက်ခြင်းနှင့်အတူ စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး အရာဝတ္ထုများ၏ အင်တာနက်က အမှန်တကယ်တန်ဖိုးယူဆောင်လာပေးသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။
Internet of Things မြင်ကွင်းဟာ ဒီခေတ်နဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၈ ရက်
