इंडस्ट्री ४.० ची संकल्पना जवळपास दशकभरापासून अस्तित्वात आहे, परंतु आतापर्यंत उद्योगाला मिळणारे त्याचे मूल्य पुरेसे नाही.
औद्योगिक इंटरनेट ऑफ थिंग्जमध्ये एक मूलभूत समस्या आहे, ती म्हणजे, औद्योगिक इंटरनेट ऑफ थिंग्ज हे आता “इंटरनेट +” राहिलेले नाही.
ते एके काळी होते, पण आता ती एक वेगळीच वास्तुकला आहे.

इंडस्ट्री ४.० चा मुख्य उपाय मोठ्या प्रमाणावरील उत्पादनाची समस्या नसून, बुद्धिमत्तेनंतर पूर्ण करायच्या वैयक्तिक गरजा आहेत. कारण
आजचा समाज वैयक्तिकरणाच्या दिशेने विकसित होत आहे, इंडस्ट्री ४.० ही संकल्पना स्पष्ट करण्यासाठी नाही, तर सर्व बुद्धिमत्तेचा आधार बनण्यासाठी आहे.

युरोपीय मानकांनुसार, इंडस्ट्री ३.० मधील बुद्धिमत्तेचे सर्व घटक पिरॅमिडच्या संरचनेत आहेत, त्यामुळे मानकीकरणात कोणतीही अडचण येत नाही.
परंतु वैयक्तिक गरजांसाठी नाही, कारण उत्पादन लाइनच्या मानकीकरणानंतर, सर्वात मोठी समस्या ही आहे की लवचिक उत्पादन करू शकत नाही.
ते करता येईल, पण आज लवचिक उत्पादन ही उद्योगाची एकमेव गरज आहे. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे झाल्यास, पिरॅमिड रचना आता उद्योगासाठी योग्य राहिलेली नाही, आणि
आजची रचना सपाट असावी.

जेव्हा पिरॅमिड रचना हळूहळू उलथवून टाकली जात आहे, तेव्हा “इंटरनेट +” ही संकल्पना आता वर्तमान काळाचा मुख्य विषय राहिलेली नाही, हे दिसून येते.
वैयक्तिकृत आणि सानुकूलित गरजांच्या उदयानंतर, तसेच विखंडनामुळे, औद्योगिक इंटरनेट ऑफ थिंग्ज खऱ्या अर्थाने मूल्यवान ठरत आहे.
इंटरनेट ऑफ थिंग्जचे क्षेत्र या युगाला अनुरूप आहे.